Zenaida ang Kanyang murang Karanasan
Simpleng
buhay lang ang nais ko habang nabubuhay akong mag-isa sa aming
lalawigan sa San Pablo. Sa edad kong trenta’y singko anyos, natupad ito
sa aking buong makakaya tulad ng makapag patayo ako ng kainamang bahay
na malapit sa bandang likuran ng mababang paaralan ng San Cristobal.
Tanaw ko sa aking bintana ang mga batang mag-aaral na masiglang
nagtatakbuhan pag kumalembang na ang kanilang bell hudyat ng uwian nila.
Naging libangan ko na lang kadalasan ay ang magbukas ng internet at
magsurf . Isa lamang ito sa mga naipundar kong gamit nung ako’y
nakapagsaudi pa. Sa harapan ng bahay ay naggawa ako ng maliit na hardin
ng ilang bulaklak tulad ng sampaguita at rosal
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento