Umalis ako sa bayan namin upang magtrabaho, at napadpad ako dito sa isang lungsod sa Kabisayaan. May pamilya ako, pero iniwan ko sila sapagkat napag-usapan naming mag-asawa na palakihin namin ang mga bata sa kinagisnan naming bayan. Naroon ang aming mga kamag-anak at ang tradisyon ng matatatanda ay laganap pa rin. Di tulad sa lungsod na marami na ang mga masasamang impluwensya. Napagkaisahan na lang naming na uuwi ako tuwing linggo at mga walong oras lang naman ang byahe kung tutuusin.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento